Το παρόν ειναι προσφορά των επιχειρήσεων

Συνδεδεμένοι

Αυτήν τη στιγμή επισκέπτονται τον ιστότοπό μας 140 επισκέπτες και κανένα μέλος

The News

Ομιλία 3/3/2012 - 150 χρόνια

Καλησπερα σας.

Εμεις που εκπροσωπουμε τη γενια του 70 πιστευω πως “Υπάρχει λογος σοβαρός”, που είμαστε απόψε εδω.

Οι κλάσεις δλδ, που μπηκαμε - με εξετάσεις φυσικά - στο Β Γυμνασιο, από το 64 μεχρι και το 74 για να αποφοιτησουμε το 70 μεχρι το 79 και να δημιουργησουμε τη δεκαετια του 70, την τελευταια γενια των Αρρενων... της μεταπολίτευσης...καημενη γενια.

 

Το διακυβευμα αυτης της γενιας που ενω θαπρεπε, εκτιμω, εχοντας νωπη την πολιτικη εμπειρια της 4ετίας 62 - 66 στην Ελλαδα αλλά και την Ευρωπαικη εμπειρια του Γαλλικου Μαη του 68 στη συνεχεια, να μην απεμπολήσει το δικαιωμα της εκπροσώπησης της έτσι ευκολα και απόλυτα σε κομματικους φορείς η αμφιλεγομενους μπροσταρηδες και εθνοσωτήρες... αντίθετα έκανε ακριβως αυτο.

Για μια γενια που την παρουσία της στα δρωμενα της χώρας μας, την εισπρατουμε όλοι μας λιγο πολυ σημερα και που αυτη η πικρη γευση, ειναι κοινη στους περισότερους απο μας, αν οχι σε ολους. Το οφείλουμε βεβαια κι εν μερει και στους καθηγητες μας... “ Μ' όποιον δάσκαλο καθήσεις τετοια γράμματα θα μαθεις” !

Για μια γενια που αφησε πισω της “...αθλια παρτακια, κοριτσια ντροπαλα, φοβισμενα φρικια, βερμουτ με παγακια, κοπανες για πορνο, αποβολες για μαλλια...” αλλα ταυτοχρονα και μερικους από τους μεγαλυτερους σπασικλες – καλους μαθητες “τα φυτα”– αλλά και τo μεγαλυτερo εφηβικo φετιχ όλων μας, τη κοριτσιστικη μαθητικη ποδια.

Τη γενια με την ατελειωτη ποδοσφαιρική γυμναστική λογω Παναθηναικου και Wembley αλλά και στρατηγικης επιλογης της χουντας, στις πετρες της αλανας, εκει που ειναι τα δικαστηρια σημερα στη Ευελπιδων και ατελείωτα 7ωρα, έξι ημέρες την εβδομάδα, πρωί - απόγευμα, εναλλάξ και επί τα αυτά...

 

Αφησε πισω της, τις αιθουσες των 60 και πλεον μαθητων με τους σοβαδες να πεφτουν στα κεφαλια μας από τα ταβανια του - χωρις θερμανση το χειμωνα - κτιριου της Χευδεν... Απεναντι “Το περιβόλι του τρελλου” - Ροντεο, του Σαββοπουλου αλλα και τα μπαρακι του Σπυρου για τις ξεκουραστες κοπανες των πρωτων ωρων, συντροφια με το το Ροκαρολλα τζουκ μποξ.

 

Αφησε πισω της τις τουαλεττες του σχολειου να αναδυουν περαν των άλλων, την εντονη οσμη του τσιγαρου, πραγμα που συνεχιστηκε και στο νεωτερο κτιριο, της Σουρμελη και Αχαρνων από τις 29 Νοεμβρίου του 1973 ημέρα Πέμπτη, όπου ξεκίνησε να λειτουργεί κλεινοντας μια ιστορικη διαδρομη 111 ετων του κτιριου της Χευδεν, τα προσχεδια του οποιου ως γνωστον, ανηκουν στον Τσιλλερ.

Τα θρανια και ο εν γενει εξοπλισμος του σχολειου μεταφερθηκε απο μας τους μαθητες, στα χερια και στους ωμους μεσα από την Αχαρνων οδευοντας προς το συγχρονο, φρεσκοβαμμενο τοτε κτιριο της Σουρμελη. Το παλιο Αρσακειο... Και ξαφνικα αποκτησαμε θερμανση.

 

Η γενιά των θερινών σινεμα "Δελφοί", "Αλκαζάρ", "Βικτώρια", “Διανα” , ο κομης Δρακουλας αλλα και ο Πητερ Σελλερς, ο Θανασης Βεγγος, ο Δαλιανιδης αλλα και η Ευδοκια του Δαμιανου και η Αναπαρασταση του Αγγελοπουλου δινουν το στιγμα τους, ο καθενας απο τη μερια του.

 

Ήταν η εποχή που ανθούσαν οι “πειρατικοί” σταθμοί, και μεσουρανουσε η disco και η Quinta της Φωκίωνος. Υπηρχαν οι ροκαδες, οι καρεκλαδες, τα σκυλια και τα γκεραπια, κι εμεις να πελαγοδρομουμε μεταξυ Ολυμπιανς Doors & James Brown μεταξυ Βοσκόπουλου και Καζαντζιδη αλλα και Σαντανα & Pink Floyd.

 

Και ταυτόχρονα... ο Μαρκόπουλος, Θεοδωράκης και οι "λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις". O Χατζιδάκις ήταν τοτε εξοβελιστέος ως "συντηρητικός" !!! - μεγαλη δραστηριοτητα δλδ κι ένας απιστευτος αχταρμας. Ο αχταρμας της ελευθεριας, από το 74 και μετα...

Ακολουθησαν τα χρόνια της έντονης πολιτικοποίησης με αποκορύφωμα το Πολυτεχνειο για να δώσει το δικαίωμα να προβάλλει, αυτη η γενια, μια πολιτικη δραση που μπορει και να μην ειχε, που ομως ματωσε και παλεψε με οραματα αλλα και με ιδιοτελεια, με ανασφαλειες αλλά και φαντασιωσεις και παράλληλα και με ενα υπερτροφικο εγω, η γενια που απαιτησε, ανεβηκε στα πολιτικα μπαλκονια, κερδισε, καπνισε πουρα, ωδηγησε ακριβα αυτοκινητα, τα σπασε στα μπουζουκια και τωρα, μοιαζει φοβισμενη απεναντι σε οσα δημιουργησε.

Οι καλες προθεσεις υπηρχαν, ομως εκ του αποτελεσματος κρινομαστε και ως γνωστον ο δρομος για την κολαση ειναι στρωμενος με καλες προθεσεις. Τα φωναζαμε καποιοι αυτα τοτε. Στις δημοκρατιες ομως οι πλειοψηφείες εχουν παντα τον πρωτο λογο.

 

Αισθανομαι υπερηφανος για τη γενια μου. Μια γενια που εζησε στην εποχη των χαστουκιων, της αδικιας και της καταπίεσης για να περασει αποτομα στη εποχη της αμφισβητησης των παντων, στα μακρυα μαλλια και μουσια αλλα και στις πρωτες ελευθερες μαθητικες οργανωσεις, με ολες τις παθογενειες που κουβαλουσε εκεινη η εμπειρια και διαδικασια.

Απο την εποχη του Πατρα και του Τσαπαλη στην εποχη του Λυτρα και του Ντρε και του Σιαπαντα. Απο την εποχη του τρομου του Μποντετζαγια και της Κουτσογιαννάκη στην νεα εποχη της Κοροβέση, του Σαγιακου και του Κλεντου, την εποχη της εξεγερσης και της αποχης. Της μεγαλυτερης αποχης εκεινων των ημερων.

 

Ο Τσαπαλης... καταλυτικος για τη γενια μας. Απο το 1971 και μετα και για πολλα χρονια, ακομη και μεσα στη δεκαετια του 80 και 90, απ οτι ακουω, το 2ο, εμεινε στη μνημη ολων μας σαν Tsaptsapcollege.

 

Σε επιστολή του, αποφοιτος του 71-72, λεει : “Ειχαμε παει εκδρομη και μας προσπερασε ενα πουλμαν απο τα Φιλιατρα που ειχε μπροστα στο παρμπριζ “Filiatra college”. Και λεω εγω, αυτοι απο χωριο και γραφουν college?

Γυριζω το χαρτονι που εγραφε B Γυμνάσιο Αρρένων Αθηνών και γραφω από πισω “TsapTsap College”. Tι ειναι αυτο? Λεει η Κουτσογιαννακη συνοδος - επιτηρητρια τοτε του πουλμαν...

Ο συμμαθητης μας έφαγε 2ημερη αποβολη αλλα του Τσαπαλη του αρεσε ... το ονομα εμεινε για να εκφραζει μέσα από τη πολυ μικρη αλλα και μεγάλης συμβολικης αξίας, κινηση του συμμαθητη μας, την αντιληψη της ευφυους και δημιουργικης αντι-δρασης. Κι αυτο μεσα σε πολυ δυσκολους καιρους, όπου το κλιμα της εποχης, επεβαλλε και στο σχολειο να συμβαδιζει με την λογικη της χουντας, που σε μια προσπαθεια “ελληνικης καθαρότητας” ας πουμε, δεν ενεθαρρυνε και τις ξενογλωσσες επιλογες.

 

Θα αναφερθω ελάχιστα στις εικονες των εφηβικών μας σχολικών εξαρσεων κι εκδικήσεων, που γεμιζαν τοτε αρκετους από εμας, με σαρδωνεια ικανοποιηση... την πατατα σε εξατμιση αυτοκινητου καθηγητή, τις δεκαρες στα ρολογια της ΔΕΗ για να πεφτουν οι ασφαλειες και να μη γινεται μαθημα, τον κυκλο και τα μπουγελα της αυλής της Χευδεν, τις εισβολες καποιων καθηγητων στις τουαλεττες εν ωρα δρασης, το κουβαλημα τρικυκλου καθηγητη στις τουαλεττες που τον αναγκασε να το δενει με αλυσσιδα απο εκει και μετα στο εσωτερικο της αυλης της Σουρμελή, Τον Παναγιωτη τον επιστατη, τον Θαναση τον κουλουρα... συμπαθητικες φιγουρες... ιδιαιτερα με τον χαρακτηριστικο εξωραισμο που προσδιδει ο χρονος που περνα αδυσωπητος...

 

Ναι υπάρχει λογος σοβαρος που ειμαστε εδω απόψε.

 

Φέτος στα συμβολικα 150 χρόνια που κλεινει το σχολείο μας, σαν λειτουργία, το σχολειο που δεν υπαρχει πια, θελω να αναφερθω στους συμμαθητές που εφυγαν απο τη ζωη προωρα μαλλον, αλλα και να πω πως χαιρομαι που εχω αρκετους απο αυτους διπλα μου ακομη και τωρα, οπως ολοι μας λιγο - πολυ. Μαζι ολα αυτα τα χρονια, θεσαμε και ακολουθησαμε αρχες, ιδανικα και αξιες, οχι ανωδυνα και ευπεπτα, αλλα με αμφισβητηση και διαρκή αναζητηση. Όσοι απο μας εκαναν οικογενειες νομιζω πως οι περισσοτεροι μεταδοσαμε αυτο το ηθος και την κουλτουρα που λεμε οτι μας διακρινει και στα παιδια μας. Γιατι αυτη η γενια υπεστη και εμπειρηθηκε πολλα κι ειχε χρεος να τα μεταλαμπαδευσει.

Φιλοι μου, μας περιμενουν δυσκολα ακομη αλλα ειμαστε συνηθισμενοι και θα τα καταφερουμε. Μαζι θα τα καταφερουμε... η εποχη της ξεχασμενης αλληλεγγυης και της συμμαθητείας που δε θελουμε να σβησει ποτε, μας περιμενει μπροστα μας. Ας δικαιωσουμε τους εαυτους μας και τα παιδια μας.

 

Καλη μας συνεχεια.