Πραγματοποιήθηκαν σήμερα (8/4/2012) οι αρχαιρεσίες του Συλλόγου στην γνωστή - αγνώριστη, κάτω από τις σημερινές συνθήκες, γειτονιά του 42ου Λυκείου. Στο χώρο συστεγάζεται και το 54ο Δημοτικό σχολείο γνωστό σε αρκετούς από εμάς που υπήρξαμε και μαθητές του.

Η προσέλευση ήταν αναμενόμενα φτωχή και ανήλθε σε περίπου 35 άτομα που θυμηθήκαμε, ενδιαφερθήκαμε και παρευρεθήκαμε να ψηφίσουμε.

Στην αίθουσα που έχει παραχωρηθεί στο Σύλλογο συγκεντρώθηκαν οι "ψηφοφόροι" και τουλάχιστον το κλίμα ηταν εγκάρδιο και αισιόδοξο. Χάρηκα που γνώρισα και άλλους συμμαθητές για πρώτη φορά, κάτι που ήταν και το δικό μου ζητούμενο.

Προεδρείο προέκυψε, λίγο πολύ χωρις εκπλήξεις. Μόλις ανακοινωθούν τα επίσημα αποτελέσματα, θα τα δείτε από την σελίδα του Συλλόγου,

Πάντα έλεγα στη ζωή μου, ότι το κάτι είναι προτιμότερο από το τίποτα.

 Όμως και κάτω από τις συνθήκες που βιώνουμε όλοι μας θα ήθελα (όπως συνηθίζω) να διατυπώσω κάποιες ενστάσεις, που φυσικό είναι να μην αντικατοπτρίζουν ίσως την πλειοψηφεία, δε παύουν όμως να εκφράζουν ένα προβληματισμό.

Η μεγάλη συμμετοχή - 300 περίπου άτομα - και η διεύρυνση του "δευτεριωτικου κοινου" με την υπέρβαση προς τα 80s, ήταν τα κύρια χαρακτηριστικά του "εορτασμού" των 150 χρόνων του Β' Γυμνασίου Αθηνών. Το "αρρενων" πηγε περιπατο, οπως σε λίγο και το "Γυμνάσιο" μιας και ...ενσωματωθήκαμε ετεροχρονισμενα με το Λύκειο! Και μιλάμε για ένα σχολείο που δεν υπάρχει πια...

Όλα αυτα τα αναφέρουμε χωρις πίκρα και υστεροβουλία μιας και είναι η ίδια η ζωή που τα οδηγεί και τα κατευθύνει. Κατα τα άλλα νομίζω ότι όλοι περασαμε όμορφα, μαζί με τους αναγνωρίσιμους, Λευτέρη Παπαδόπουλο, Αντρέα Φουστάνο, Ιάσονα Τριανταφυλλίδη - όσον αφορα στα celebrities - και τον γνωστο-άγνωστο Άγγελο Μαρόπουλο (της Nτοιτσε Βέλλε για όσους θυμούνται), ακόμη ακμαίο και μάχιμο.

Νοσταλγήσατε την εποχή?? Πάρτε κι ενα δείγμα κλασσικό... Aλήθεια... σας θυμίζει τίποτα?